بازتوزيع درآمد در صندوق هاي تامين اجتماعي ایران و اثر تورم بر آن

فصلنامه پژوهش های اقتصادی ایران

سال پانزدهم، شماره 45، زمستان 1389، صفحات 180-139

علی محمد کیمیاگری، رضا منوچهری راد

يکي از بنيادي ترين کارکردهاي نظامهاي تامين اجتماعي، کارکرد باز توزيعي اين صندوقها ميباشد. اين کارکرد بسته به سازماندهي مالي صندوق و حرکت از موقعيت FUND به PAYG و يا بالعکس، داراي خاصيت باز توزيع بين قشري و يا بين نسلي مي شود.

بنا به قانون، ساز و کار در نظر گرفته شده در صندوق بيمه تامين اجتماعي ايران، از نوع FUND است. بنابراين انتظار مي رود، باز توزيع رخ داده از نوع بين قشري باشد.

تحقيق حاضر با بهره گيري از روش ارزيابي حسابهاي انفرادي بيمه شدگان به آزمون اين مهم، پرداخته است.

نتايج نشان ميدهد که در دهک هاي مختلف جامعه هدف، نرخ بازده داخلي سرمايه گذاري IRR از 47 تا 85 % با ميانگين 53% و نسبت منافع به هزينه B/C از 2.6 تا 10.3 با ميانگين 3.7 مي باشد.

 اين موضوع نشان ميدهد، نرخ بايسته بازده سرمايه گذاري صندوق 53% است. درحاليکه بنا به برآوردهاي موجود، اين نرخ در بلند مدت، به طور خوش بينانه 30% است. که نشان ميدهد، عملا توزيع بين نسلي است.

آزمون اثر افزايش نرخ تورم بر باز توزيع درآمدها حاکي از زيان بيشتر نسلهاي حال و آينده صندوق و تشديد توزيع بين نسلي مي باشد.

JEL: H55, E61

دریافت فایل در قالب PDF 

درباره admin