بررسي رابطه بكارگيري مهارتهاي ارتباطي با ارتباط و همكاري ميان پرستاران و پزشكان بيمارستان تامين اجتماعي البرز كرج در سال 1387

بررسي رابطه بكارگيري مهارتهاي ارتباطي با ارتباط و همكاري ميان پرستاران و پزشكان بيمارستان تامين اجتماعي البرز كرج در سال 1387

شراره ضيغمي محمدي، سولماز حقيقي

فصلنامه علوم پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي، شماره 56، تابستان 1388  ص 121

 چکيده   مشاهده متن   [PDF 159kb]

سابقه و هدف: توانايي پزشكان و پرستاران در كار كردن با يكديگر به عنوان يك تيم واحد در ارتقاي برآيندها ،كاهش خطا و خطرها و مراقبت بهينه ضروري است. هدف از اين مطالعه، تعيين ارتباط ميان بكارگيري مهارت هاي ارتباطي با ارتباط و همكاري ميان پرستاران و پزشكان در بيمارستان تامين اجتماعي البرز كرج در سال 1387 بود.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي- همبستگي با استفاده از روش نمونه گيري آسان، 100 پرستار وارد مطالعه شدند. داده ها به روش خودگزارشي تكميل شد. ابزار جمع آوري داده ها در اين مطالعه فرم انتخاب نمونه، فرم اطلاعات دموگرافيك، پرسش نامه مهارت هاي ارتباطي، پرسش نامه ارتباط ميان پزشك و پرستار و پرسش نامه همكاري ميان پزشك و پرستار بود.
يافته ها: رابطه آماري معني داري بين مهارت هاي ارتباطي و ارتباط ميان پزشك و پرستار ديده شد، اما بين مهارت هاي ارتباطي و همكاري ميان پزشك و پرستار رابطه آماري معني داري وجود نداشت. كمبود پرسنل (72 درصد)، سياست هاي سازماني (52 درصد) و كمبود مهارت هاي ارتباطي (67 درصد) مهم ترين عوامل موثر بر ارتباط بين پزشكان و پرستاران بود.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه مهارت هاي ارتباطي مناسب سبب افزايش ارتباط بين پزشكان و پرستاران مي شود، اما تاثيري بر افزايش مشاركت و همكاري پرستاران در تصميم گيري هاي درماني ندارد. اجراي مداخلاتي در جهت افزايش مهارت هاي ارتباطي در پرستاران مي تواند به ارتقاء ارتباط ميان پزشكان و پرستاران كمك نمايد

درباره admin