بررسي ميزان آلودگي به تريكوموناس واژيناليس در زنان مراجعه كننده به بيمارستان هاي تامين اجتماعي شهر همدان در سال 1383

بررسي ميزان آلودگي به تريكوموناس واژيناليس در زنان مراجعه كننده به بيمارستان هاي تامين اجتماعي شهر همدان در سال 1383
دكتر رضا حبيبي پور، دكتر عارف امير خاني، نسرين متين نيا
مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان، شماره 25، زمستان 1385  ص 245
 چکيده   مشاهده متن   [PDF 242kb]

زمينه و هدف : تريكومونيازيس يك عفونت تك ياخته اي مجاري ادراري – تناسلي تحتاني در مردان و زنان مي باشد. كه معمولا طي سالهاي باروري اتفاق افتاده و تقريبا هميشه از طريق تماس جنسي منتقل مي شود. پراكندگي تريكوموناس واژيناليس به صورت جهاني است. نسبت آلودگي آن در نقاط مختلف جهان از 2 تا 90 درصد متغير است. با توجه به اين كه تشخيص تريكومونيازيس هشداري است نسبت به ساير بيماري هاي مقاربتي كه تواما مي توانند وجود داشته باشند لذا در اين مطالعه به بررسي ميزان آلودگي به تريكوموناس واژيناليس در زنان مراجعه كننده به بيمارستان هاي تامين اجتماعي شهر همدان پرداخته شد.
مواد و روش ها : 400 نفر از بانوان مراجعه كننده به درمانگاه زنان به صورت غير احتمالي (روش نمونه گيري آسان) در طي 6 ماهه دوم سال 1383 انتخاب و به روش گسترش مرطوب و كشت مورد بررسي قرار گرفتند. نمونه برداري از خانم هايي كه جهت تست سرطان مراجعه مي نمودند و نيز آنهايي كه به دليل عفونت مراجعه كرده بودند انجام شد و توسط افراد آموزش ديده و زير نظر محقق مورد معاينه قرارگرفتند. ضمنا پرسشنامه اي حاوي سئوالات در مورد وضعيت شخصي، اجتماعي و در نهايت وضعيت بهداشتي تكميل و با نرم افزار آماري Epi 2000 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت .
يافته ها : ميزان شيوع به روش گسترش مرطوب 2 % و به روش كشت3 % بدست آمد و مشخص گرديد كه بيشترين درصد آلودگي به سنين 26-35 ساله تعلق داشته و از طرفي مناطق شهري نسبت به مناطق روستايي آلودگي بيشتري را نشان مي دهند كه به لحاظ آماري معني دار نبوده است .در بانواني كه در سنين باروري بودند، آلودگي بيشتر بوده اما توزيع آلودگي بر حسب ميزان تحصيلات و شغل اختلاف معني داري را به لحاظ آماري نشان نمي داد و نيز مشخص گرديد كه تعداد حاملگي تاثيري در روند آلودگي نداشته ولي استفاده از وسايل داخل رحمي مي تواند آلودگي را افزايش دهد .
نتيجه گيري : همانطوري كه در اين تحقيق مشخص گرديد ميزان آلودگي در روش كشت 3 % ودر روش گسترش مرطوب2% بوده كه تائيدي بر آن دارد كه كشت روش حساس تري نسبت به روش مستقيم است و از آنجايي كه تشخيص صحيح اساس درمان صحيح است به همين دليل بكارگيري روش كشت در مواردي كه آزمايش مستقيم منفي مي شود توصيه مي گردد .

درباره admin