خدمات اجتماعی در تله فکری غربی ها

مطالب مرتبط

۷ دیدگاه‌

  1. سلام به همه همکاران
    باتشکر از جناب آقای حیدری به خاطر پیشگامی در طرح این موضوع.
    واقعیت این است که طرفداران نظریه خصوصی سازی تأمین اجتماعی در ایران، حدود دو دهه از تحولات جهانی عقب هستند. دلیل آن هم اینست که همان حرف هایی را که در دهه ۱۳۷۰ مطرح کردند (و البته آن موقع مقبولیت جهانی هم داشت) ، امروزه عیناً همان را تکرار می کنند بدون آنکه باخبر باشند طرح های کوچک خصوصی سازی در جهان (آمریکای لاتین و اروپای شرقی) هیچ توفیقی در توسعه پوشش جمعیت یا برقراری عدالت نداشته اند.
    عقب نشینی بانک جهانی از ایده های اولیه خود در باره خصوصی سازی، اصلاح مدل نظام های چندلایه مبتنی بر حفظ نقش و مسئولیت دولت در سطوح پایه و همگانی و پذیریش نقش بازتوزیعی برای بیمه های اجتماعی از جمله اتفاقات مهم است که در این سال ها رخ داده و در فضای کشور ما انعکاس نیافته است.
    به نظر می رسد صاحب نظران سازمان تأمین اجتماعی باید بیش از گذشته در جهت ترویج مفاهیم پایه نظام های تأمین اجتماعی تلاش کنند.

  2. فروتن گفت:

    با سلام
    از زحمات برادر ارجمند جناب آقای حیدری سپاسگزاریم
    خصوصی سازی و چابک سازی دولت مقوله بسیار مهمی است، ولی طبیعت ذاتی مسائل اجتماعی ایجاب می کند تا تمامی جوانب تصمیمات در این حوزه مد نظر قرار گیرد اگر بدون تفکر و در نظر گرفتن اثرات جانبی ، تصمیمی اتخاذ گردد همان گام نهادن به وادی آزمون و خطا خواهد بود ،بنظر میرسد طرح بحث خصوصی سازی تامین اجتماعی بدون فراهم شدن پیش نیازآن که همان نظام چند لایه تامین اجتماعی است ناپختگی است .

  3. عباس مرزبان گفت:

    سلام علیکم
    ضمن آرزوی توفیق روز افزون
    همانگونه که در مقاله شما نیز آمده است ایجاد پوشش بیمه اجتماعی در هر جامعه نیاز به شیوه و طرح اولیه داشته که سازمانها و ارگانهای مختلف که در مسیر اینگونه خدمات ، تا کنون پا گرفته اند با توجه به کسب تجارب مختلف ارائه طریق می نمایند.
    اما کشور ما نیز از این بانک تجربه بی نصیب نمانده که تا امروز تجارب قابل بهره برداری در مسیرشیوه گذاریهای نوین گرد آمده است .
    شاید نفی گذشتگان ، حذف تجارب قبلی و شخم زدن به داشته ها که شاید منافع گروهی وشخصی را در بر داشته عقلانی نباشد . حتی این گزارشات چه موفق وناموفق مورد استفاده تحلیلی در جهت استقرار روشهای چالاک وموثر قرار گیرد . که این نیز باید فراخور زمان ، استعداد به روز شدن را در آن دید تا به جامعه خدمت کم هزینه پر ثمر و دو طرفه رساند . هر آن تحلیل که خود را تمام عیار و به صورت جزیره آرزوها مطرح نماید ریشه فساد را قبل از پیاده سازی در خود ایجاد نموده و هیچ شیوه ای بدون پویایی درونی نمی تواند امن و خدمت رسان باشد .
    جناب آقای حیدری شاید قبل از مسئولیت شما این انتظار از شما نبود که در پیشرفت سازمان نقش مستقیم ریشه ای ارائه نمایید ولی در حال حاضر این نقش را می توانید داشته باشید که سمت و سوی هیئت مدیره را با توجه به شلوغی های روزمره گی و چالشهای موجود به سمت تهیه و جمع آوری این بانکهای اطلاعاتی و منابع انسانی غیر قابل برگشت که با هزینه سازمان دارای تجربه شده اند .
    با استقرار فرمولهای اقتصادی جدید و پویا که حاصل این بانکها باشد ، می تواند جایگزین روش قدیمی مورد استفاده در سازمان قرار گیرد . که این مهم بسیار راه گشا و موجبات پیشرفت فردی و سازمانی خواهد گردید . تا انشاالله یاری از یاران خدمت به مردم گردید .

  4. غلامرضا امیری گفت:

    بادرود..
    جناب حیدری عزیز..
    با تاییددیدگاه شما
    خواهشمندیم.چگونگی اموری را که سالها پیش به مراکز خصوصی..
    واگذار نموده اند را پی گیری نمایید..
    …ومن ال…توفیق

  5. محمدرضا معماری گفت:

    با سلام واحترام
    به عقیده بنده خصوصی سازی را نه میتوان به طور کلی رد کرد ونه کلا همه چیز را خصوصی کرد خصوصی سازی در اصل زمانی ایجاد شد که ناکارامدی دولتها در بحث اقتصاد اثبات شد والبته با جنابعالی موافقم که بحث بیمه با خصوصی سازی اقتصادی متفاوت و ناکارامدی ان در برخی کشورها اثبات شده است لیکن اگر نه به خود در داخل سازمان چون کارمند آن هستیم بلکه اگر نگاه بیرونی به سازمان داشته باشیم دولتی بودن وتحت سلطه قوانین دولتی بودن آن را از رقابت به دور داشته وسازمان با فراغ بال از نداشتن رقیبی بیرونی وبا انحصار دولتی در برخی موارد عقب ماندگی ساختاری دارد که امید است با در نظرگرفتن هردو مورد مضرات ومعایب از هرگونه افراط وتفریط در این زمینه پرهیز گردد ازجنابعالی بخاطر بروزبودن اطلاعات ومطالعات در این زمینه کمال تشکر رادارم

  6. مهدی اسفندیار گفت:

    من فکر می کنم اقای حیدری گرفتار موضوع سیاست زدگی شده اند. منظورم سیاست به معنای پلی تیک نیست منظورم این است که ما شاید حدود یک قرن است که در کشورمان سیاستهای خوبی را (حداقل متناسب با سیاسستهای اقتصادی روز دنیا) به منصه ظهور می گزاریم اما بعد از چندی شکست می خوریم و اصلا به این فکر نمی کنیم چرا این سیاسستها حداقل دست آورردها را برای ما ندارد؟ بحث خصوصی سازی و چابک سازی بحث خوبی است اما واقعیت این است که هر دو بخش دولتی و خصوصی ما دچار نوعی فساد هستند که ناشی از ضعف شدید کارکرد نهادی است. مثلا ما در بخش دولتی در امور درمان گرفتار زیرمیزی و رانت و تققلب و …. نتجتا نارضایتی شدید مردم هستیم و در بخش خصوصی گرفتار موضوع خدمات القایی یا همان خدمات غیر ضروری هستیم که زندگی مردم را با جراحیهای غیرضروی و … تباه می کنند. مشکل ما خصوصی سازی یا دولتی سازی نیست بلکه مشکل ما مدیریتهای سفارش پذیر و لابی گر و رانت خور در بخش دولتی هستند که فقط به منافع خودشان می اندیشند و هر سیاست خوبی را به ششکست می انجامند و در بخش خصوصی نیز همین رفتار ییعنی تمنها به منافع خود اندیشیدن وجود دارد که ببا بی انصافی و سوداگری و به دلیل عدم نظارت دولتی و …به کشور و مردم اسیب وارد می کنند. لذا از دولتی شدن به خصوصی شدن و از خصوصی ششدن به دولتی شدن گراییدن درد مردم و کشور را درمان نخواهد کرد بلکه از دامن یک مصیبت به دامن مصیبت دیگر پریدن است. به نظر من مشکل ما همان چیزی است که ماهاتمیر محمد در اواخر دهه هشتاد در تهران و در جمع مدیران ارشد کشور گفت و ان اینکه ما اصلا مدیر نداریم.

  7. محمدرضا قدسي گفت:

    با سلام و تشکرات فراوان از همکار ارجمند و پرتلاش که همیشه و در همه حال به فکراعتلای سازمان می باشند ، با نظر حضرتعالی کاملا موافق هستم ولی فکر می کنم به منظور عقب نماندن از تحولات عظیم جهانی بهتر می باشد ما از کشورهایی که ساختاری مشابه ما دارند الگو برداری نماییم .چرا که اگر به سیر تحولات کشورها و سازمان های موفق نگاه کنیم همیشه (bench-marking) را در سر لوحه کارهای خود قرار داده اند . با سپاس مجدد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.