سلامت قربانی افزایش نامعقول تعرفه های درمانی

مطالب مرتبط

۵ دیدگاه‌

  1. پوستین دوز گفت:

    همکار گرامی جناب علیپور
    مطلب خوبی بود و استفاده کردم.دست شما درد نکنه.
    در خصوص سازمان سلامت و بحث واگذاری سازمان به وزارت بهداشت و تلاشهای وزارتین کار و بهداشت که از قدیم مدعی تولیت سازمان ما می باشند مواردی را عرض کنم:
    ۱- درمان در کشور در وضعیت نابسامانی قرار گرفته و کیفیت پایین خدمات و اثرات منفی ان بر روح و روان جامعه را به سادگی می توان در اظهارات و رفتارهای مردم در کوچه و خیابان درک کرد.رئیس محترم دولت و مسئولین کشور نمی توانستند بی تفاوت باشند لذا رئیس جمهور محترم اصلاح درمان را رسماً کلید زد .
    ۲- کا ملا قابل درک است که دولت برای تامین درآمد و نقدینگی مورد نیاز کشور و از جمله درمان کشور با چالشهای گوناگون (داخلی و خارجی ) روبروست.که پیشبرد هر برنامه ای را وابسته به پول نفت کردن ریسک بزرگ محسوب می گردد.لذا تامین اجتماعی و منابع مالی گوناگون آن شاید مثل همیشه گره گشا باشد!
    ۳-ثابت شده که هر وزارت خانه برای در اختیار گرفتن سازمان منافعی را کسب می کند .آنچه همیشه مغفول مانده اینده سازمان بین النسلی تامین اجتماعی است.درمان یکی از تعهدات کوتاه مدت آن می باشد.در این شرایط واگذاری درمان به سازمان سلامت و جلوگیری از صدمات بیشتر به سازمان با واگذاری درمان و ۵درصد حق بیمه درمان به سازمان سلامت(همانند سایر صندوقها)بهترین کمک به درمان کشور است. درک شرایط ملی و نقش تامین اجتماعی در این شرایط ،با شعار “درمان خط قرمز ماست”ناسازگار است. و در غیر اینصورت شاید با مشکلات مالی ناشی از اینگونه سیاستها با ناپایداری بزرگ مالی روبرو شویم و ناگزیر باشیم سازمان را برای همیشه به دولت واگذار کنیم و استقلال آن را به تاریخ بسپاریم.
    ۴- در صورت شکست طرح اصلاح درمان می بایست درمان و بیمارستانهای ملکی را مجددا تحویل بگیریم و تازه با درخواستهای جامعه بازنشستگان و گروههای سیاسی مجددا آنهارا احیاء کنیم که باید دید آیا در آن زمان این توان در سازمان هست یاخیر.لذا تصمیم فعلی برای سازمان و درمان کشور بسیار مهم است.

  2. مهدی اسفندیار گفت:

    بسمه تعالی
    اقای علیپور عزیز
    بسیار خوب و کارشناسی شده نوشتید که بنده از این مقاله نهایت لذت را بردم. کاش می شد که فضایی در سازمان تامین اجتماعی وجود داشت که این مطالب برای همه مدیران عزیز نیز تبیین می شد. بنده مجددا از شما سپاسگزاری می کنم.

  3. فتحی گفت:

    باسلام

    ضمن تاکید بر این جمله آقای علیپورکه بسیار اساسی است:

    •سازمان تامین اجتماعی به عنوان بزرگترین خریدار درمان و پشتیبان مهم حقوق اجتماعی شهروندان و در پی کارکرد اساسی خود که همان عدالت اجتماعی است می باید از قدرت خود به عنوان رای تاثیر گذار استفاده نموده و تن به این امر (افزایش نا معقول تعرفه ها) ندهد.

    باید گفت در عمل خود نویسندگان تعرفه پزشکی به ان پایبند نیستند و چند برابر ان را از مراجعه کننده طلب میکنند.

    در بخش در آمدی در کشوری مانند امریکا: یک کارگر شاید سالی ۷۰۰۰۰ دلار در سال بگیرد و یک پزشک با اقلیت کم در بهترین حالت ۴۰۰۰۰۰ دلاردر سال میگیرد با ضریب مالیاتی بالا ،در حالی که بهترین حقوق سیستم کارگری در ایران شاید به ۴۰ میلیون در سال نرسد ولی کمترین درآمد در گروه پزشکان به هفتاد میلیون و بالاترین ان به ۲ تا سه میلیارد هم در ماه یعنی سالی ۲۵ میلیارد هم آنهم با چه مالیات اندکی میرسد.
    در کشور اقتصادی انگلستان شاید یک کارگر ساده ۲۴۰۰۰ پوند در سال داشته باشد و یک متخصص عالی ۷۰۰۰۰ پوند. آنهم در کشوری که دانشگاه سهمیه بندی ندارد و در بسیاری مواقع هزینه به عهده دانشجو است یعنی بیشتر دانشجویان پزشکی از طبقه اشراف هستند و برای حفظ شئونات پزشک میشوند ولی در کشور ما با هزینه مالیات و ملت پزشک شده و رفتار اشرافی از خود بروز میدهند که این مطلب نوعی کاوش رفتارشناسی اجتماعی را میطلبد.

    مطلب دیگر این است که متاسفانه برخی از پزشکان شاغل در تامین اجتماعی خود را کارمند سازمان نمیبینند و در قسمتهای مختلف بیشتر منافع قشر خود را میبینند تا مصالح سازمان را!!!!!

    در مورد واگذاری درمان باید بحث و کارشناسی گردد.

    اما نکته اخر وزارت بهداشت و درمان ایران دیگر کارکردی ندارد و باید وزارت سلامت با ابعاد مدیریتی و اقتصادی و ملی تشکیل یابد آن هم در کنار یک تامین اجتماعی کارآمد.

  4. کاظم مرادی گفت:

    فقط یک سوال همیشه ذهن مرا درگیر کرده واون : ((حق بیمه ای که بیمه شده های عزیز پرداخت میکنند ودولت بدون هیچ کمکی می خواهد از این حق بیمه ها برای همه حتی کسانی که یک ریال هم حق بیمه نداده اند تصمیم بیگیرد وحتی استفاده تبلیغی برای خودش انجام دهد…………!!!!!!!!!!!!!!!))

  5. سولماز گفت:

    با تشکر از همه زحمات دولت تدبیر و امید
    خدمت آقای روحانی عرض می کنم که نمی دونم داستان بردن بیمه سلامت زیر نظر وزارت بهداشت چیه؟ اگر این اتفاق بیفته قطعا کارگران رو نباید در دور دوم دولت جزء رای دهنده ها به اقای روحانی حساب کرد. همیشه اینطور نیست که فقط ما بخواهیم هزینه پزشک سالاری رو توی این کشور بدیم ، اقای روحانی اگر مطمئن است که آقایان برای خدمت به بیمه شده ها دارند این اقدامات رو ترتیب می دن، خوب اقدام کنند اما اگر پای اعتماد به این اقایان ضرر و زیان ما بود دیگه جای گله ای نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *