عدالت یا مساوات مسأله این است؟

مطالب مرتبط

۳ دیدگاه‌

  1. اشراقی گفت:

    با سلام و احترام

    بحث عدالت یا مساوات یکی از چالش برانگیز ترین مباحث اجتماعی بخصوص در ابعاد اقتصادی میباشد. بحث ذیل یک نظر میباشد:

    مساوات یعنی بدون توجه به تمامی جوانب باید همه افراد از مزایا یکسان برخودار شوند.
    عدالت یعنی با توجه به ویژگی های فردی یا محیطی افراد متناسب با توان یا تاثیر محیطی از مزایای متفاوتی برخوددار شوند.

    در نظر اول عدالت بسیار جالب به نظر میرسد . افراد پرتوان می توانند بیشتر کار کنند و بیشتر بهره ببرند و این خود باعث توسعه فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی میشود. از آنطرف مساوات انگیزه افراد را کاهش میدهد چون میزان فعالیت تفاوتی در مزایا بوجود نمی اورد.
    خیلی جملات زیبایی است که در چند دهه اخیر در ایران توسعه یافته است.
    واقعیت این است این مدل در حقیقت مدل کاپیتالیسم میباشد و همان قانون جنگل است.
    البته همیشه دولتها قبل و بعد انقلاب در ایجاد مساوات و یا عدالت مشکل داشته اند.
    در بعد از انقلاب سهمیه ویژه به گروه های خاص اقتصادی و جغرافیایی داده شد تا در دانشگاه پزشک و جراح شوند. همین گروه ها بعد از ارتقا اقتصادی و اجتماعی سهم بیشتری بر اساس امتیاز اجتماعی خواهان هستند و حتی به تعهدهای اجتماعی و قانونی خود توجه ندارند.
    عملا رعایت عدالت بیشتر یک شعار است و دسترسی آن فقط برای خداوند متعال و قادر امکان پذیر است و شعارهای مساوات واقعی تربه نظر میرسد.
    در شعار مساوات معلولان ارزشمند هستند سالمند ارزشمند است بازنشسته ارزشمند است نه فقط زندگی به اندازه فعالان اجتماعی ارزشمند است.
    عملا بیشتر کشورها به سمت مساوات در حال حرکت هستند. در این بینش همه لیاقت داشته اند بالاتر باشند و فرصت بصورت اتفاقی در معرض دسترسی عده ای خاص بوده اند.
    این مدل مساوات در کشوری سرمایه داری مانند انگلستان در همه سطوح وجود دارد و حتی لازمه حفظ این حکومت چند صد ساله.
    منتهی این چالش همیشه خواهد بود.

  2. حبيب اله صالحي گفت:

    با سلام واحترام
    جناب اقای حیدری
    با تشکر
    به عرض میرسانم که عدالت با احساس عدالت کاملا متفاوت هست قصدم نفی نسبی بودن پدیده عدالت نیست زمانی که معیارها وضوابط متفاوت در موضوع های مشترک معیار تصمیم گیری قرار میگیره اینجاست که احساس تبعیض جلوه مینماید
    به مواردی از ان اشاره میکنم
    کلیه بازنشستگان قبل از سال ١٣٩٠ وبعد از سال ١٣٩۵ نحوه محاسبه حقوق بازنشستگی انان بر اساس متوسط دو سال اخر اما تعدادی از بازنشستگان ٩٠ تا٩۵ بر اساس بخشنامه ۶٠ مستمری حقوق بازنشستگی انان براساس ۵ سال اخر محاسبه شد حالا همین فرد با همان شرایط قبل وبعد از بازه زمانی مذکور باز نشست میشد نحوه محاسبه ان فرق میکرد بر اساس بخشنامه ۶٠/١ بخشنامه ۶٠ لغو شد ولی تبعات ان همچنان بر دوش عدهای حس میشود
    کارگاههای زیر ۵٠ نفر الزام به اجرای طبقه بندی مشاغل ندارند اما تفسیر تامین اجتماعی از ماده ٣١ قانون توسعه پنجم این است اگر طبقه بندی مشاغل نداشته باشه ارتقا مورد پذیرش قرار نمیگیره
    بنده در سال ١٣٨٨ با استفاده از قانون نوسازی صنایع میتوانستم بازنشسته شوم ولی تا سال ١٣٩٢ کار کردم به خاطر ١۵ درصد اختلاف نرخ رشد دستمزد ناشی از عدم درج حقوق واقعی دو ماه درلیست بیمه با حداقل دستمزد درسال سوم قبل از بازنشستگی وسابقه بالاتر از کارشناسان زیر مجموعه خودم حقوق بازنشستگی کمتری میگیرم ۵سال بیمه پردازی بیشتر و۵ سال عدم دریافت مستمری وحقوق بازنشستگی کمتر بعید میدانم جنابعالی با اشرافی که به مسائل دارید این تبعیض را حس نکرده باشید
    جالب تر اینکه با وجود رای قطعی حل اختلاف ودریافت حق بیمه سازمان تامین اجتماعی تا کنون نسبت به اصلاح لیست بیمه این دو ماه اقدام ننموده با وجود ارا وحدت رویه دیوان در خصوص الزامی بودن رای موضوع ماده ١۴٨ قانون کار باز تمکین نمیکنه تند روی های ناشی از اعمال بخشنامه شماره ۶٠ مستمری تامین تامین اجتماعی سبب تصویب ماده ٨٢ قانون توسعه ششم در مجلس شد
    مگر میشود حقوق یک مدیر با کارکرد کامل وعنوان شغلی یکسان با انکه دستمزدش بیشتر از سقف بیمه بوده در دو ماه در لیست بیمه حداقل درج گردد دستمزد درج گردد

  3. حبیب اله صالحی گفت:

    یهودی ها میگن قربون عقل اخر مسلمونها اول کار را انجام میدن بعد روش فکر میکنند اون روزی که با ۲۰ سال سابقه و ۲۵ سال سابقه بازنشسته میکردید به این فکر نکردید یه منفذی باز شد به نام توسعه صنایع و منفذ دیگرمشاغل زیان اور معلوم بود همین میشه ورودی در حال کاهش به خاطر کاهش اشتغال خروجی در حال افزایش قطعا بعد از بحران بانکی بحران صندوقها را داریم بحران اب و محیط زیست پیش کش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *