نقش اسپانسری رایگان و فاینانسی سازمان تامین اجتماعی برای دولتها

مطالب مرتبط

۷ دیدگاه‌

  1. حبیب مرادی گفت:

    جناب آقای خسروی کاملا صحیح فرمودید؛
    این روزا اسامی زیادی میشود برای سازمان تامین اجتماعی بکار برد.
    گوشت قربانی ،مال یتیم(از این بابت که خیلیا بش چشم دارن)و….
    به هرکی میگی کارمند تامین اجتماعی هستم ،اولین حرفی که میزنه میگه؛
    تامین اجتماعی خیلی پول داره…
    این دیدگاه از پایین ترین سطح جامعه تا بالاترین سطح وجود داره .
    به فرض هم که اینجوری باشه، آیا این دلیل میشودکه کسی بخواهد روی آن دست انداخته و چوب حراج به آن بزند.
    دولتهای گذشته نه تنها دین خود به سازمان را ادا نکرده ان بلکه بخشی از کسری بودجه خودرا بدون حساب و کتاب از سازمان تامین کرده اند.
    کارگر کسی است که در هر جامعه ای بیشترین سختی و رنج را تحمل میکند ، آیا واقعا سزاوار است صندوقی را که با سرمایه خود به وجود آورده به حراج گذاشت و جای دیگر برای کسان دیگر هزینه نمود.
    امروزه هر کسی (حقیقی یا حقوقی) با هر شرایطی اقدام به تاسیس
    موسسات آموزشی نموده که هم استفاده مالی دارد وهم در ارتقاء سطح علمی جامعه موثر است.
    اما سازمان با این ساختار عریض وطویل و با این سطح فعالیت وسیع در حوضه های مختلف از این قاعده مستثناست.
    امروزه از نماینده مجلس گرفته تا نماینده دولت و حتی در برخی موارد عدم دفاع نادرست بعضی ازمدیران سازمان! همه به دنبال این هستند که از منابع سازمان به نفع همه مردم استفاده کنند.
    “آقایان والله بالله …، سازمان تامین اجتماعی مال بیمه شده است.”
    شاید باج دهی مدیران سازمان طی سالیان گذشته ، به علت رویه ناصحیح انتخاب مدیران عامل سازمان درگذشته باشد. چرا که هرکس منتصب به هرکجا باشد خدمتگزار همان جاست.

  2. اشراقی گفت:

    با سلام و احترام
    عنوان نوشتار میتواند دارای عمق و شمولیت بیشتری باشد.
    واقعیت این است دید دولتها نسبت به تامین اجتماعی بسیار نامناسب و غیر علمی بوده است و از این دیدگاه ظلمهایی به این ساختار مقدس وارد شده است .
    قسمتی از این مطلب برگشت به دید غیر تخصصی و غیر علمی دولتها بر میگردد و قسمتی هم به دید خودمان .

    بطور مثال سازمان هزینه بسیار زیادی برای بخش درمان مستقیم داده است و میتوان آن را ویترین نامید ولی در عمل دولت را از منوپل تولید خدمات سلامت خارج کرده است . بخش خصوصی هم اکثریت دولتیها هستند در شیفت دوم!!!!!. و دراین شرایط سازمان قابلیت و رای لازم برای افزایش کیفیت و پایین نگهداشتن قیمت تمام شده خدمات را داشته است که نوعی سرمایه گذاری برای بیمه شده است. یعنی اگر سازمان تولید خدمت سلامت نمی کرد فقط مصرف کننده بود و باید به هر قیمتی تن میداد.
    اینکه آیا باید ادامه دهد بحثی دیگر است .

    اما مطلب مهم
    قوه قضایه یا مقننه در مجموعه حکومتی است ولی هم عرض دولت.
    ولی آپارتاید در تامین اجتماعی این است که این نیست.تامین اجتماعی باید دارای قدرتی به اندازه دولت و هم عرض با آن باشد یعنی مدیر عامل باید از یک قدرت ادارای هم شان وزیر برخوردار باشد.
    این یک اصل است که اگر تامین اجتماعی و بخصوص مدیر عامل آن زیر مجموعه وزارت خانه باشد وزیر حق دارد بر اساس سیاست های خود در تامین دخالت کند.
    ریاست جمهوری فقط چهار سال را میبیند پس حق دارد بر اساس سیاست خود تصمیم بگیرد. حتی مجلسیان چنین هستند.
    مطلب اساسی این است:
    تامین اجتماعی فقط بیمه اجتماعی نیست ستون فقرات نظام رفاه و تامین اجتماعی است.
    اگر خود را دست پایین بگیریم به جای اینکه خودمان تصمیم بگیریم دیگران تصمیم میگیرند.
    چرا بجای اینکه سازمان تامین اجتماعی باشیم و صندوق بیمه کارگر ی یکی از نهادهای زیر مجموعه ما باشد و خودمان برای آن تصمیم بگیریم خودمان را فقط نوعی صندوق بیمه اجتماعی معرفی کنیم که برایمان قیم پیدا شود.
    و چرا بعد اعتراض میکنیم !!! آیا این قیم نمی تواند از کیسه ما خرج کند چرا هزینه نکند!!!

    ساختار و سازمان و تعاریف و مفاهیم باید استاندارد شود و از آن همه دفاع کنیم.
    سیاست کلی در سازمان باید توسط مدیر عامل قدرت مند و هیت مدیره توانا گرفته شود.
    کسانی که از کارشناسی بدنه توان و دانش بگیرند.
    رفع آپارتاید این است که سازمان با توان دانشی و اطلاعاتی باید در جایگاه استاندارد خودش باشد تا بتواند با سازکار واقعی خودش در مورد مجموعه خودش تصمیم بگیرد.
    این توان در سازمان وجود دارد .
    این سازمان بین نسلی آمادگی برای رسیدن به کلیه اهداف را دارد . هم کارمندان فعال و اندیشمند دارد و هم توان مدیریتی لازم را.

  3. حبیب مرادی گفت:

    آقای اشراقی:
    بنظرم بهتر است مطالب وبحث های ۱۵سال اخیر،جناب آقای خسروی،که بادیدی بسیارعمیق،به مسائل نگاه می کنند را نیز بخوانید؛مثلا درمطلب ضرورت خودمختاری سازمان،ایشان فرمودندکه سازمان نیاز به “جمهوریت” و”استقلال” دارد. درمطلب انباشت برخرمن نیزگفته اند که،وظیفه ی صنعت بیمه ای تولید درمان نیست ومی تواند به خرید سلامت اقدام کند. دریکی ازحرفهای ایشان که من در نشریه سازمان خودمان درج کرده بودند،وعنوانش دولت رفاه وتامین اجتماعی بود،نوشته بودند که بعضا دولتها ازتامین اجتماعی استفاده ابزاری می کنند، بحث ایشان در این مطلب اسپانسری رایگان، مویدهمین گفتارهایش می باشد. چون بنده علاقمند به دیدگاه های ایشان وسایر دوستان اندیشمند وصاحبنظر هستم،لذا مطالب همه را می خوانم . ده سال پیش نیز،این برادرعزیزمان اظهار داشتند،که درمان غیرمستقیم راه اجتناب ناپذیرآینده ی سازمان هست.ضمنا اوی ،گفته اند،”شبه آپارتاید”نه خودآپارتاید . اگرمطالب قبلی وی رابخوانید ،متوجه می شوید که او معتقداست که پیشنهادوانتخاب مدیران عامل بایستی توسط هیات مدیره باشد.ضمنا آقای خسروی درسخنرانی وصحبت هایش درزمانی که سازمان به«صندوق بیمه ای» تبدیل شد،ازجمله کسانی بودند که شدیدا واکنش نشان دادند وآن موقع می گفتند:که تامین اجتماعی بایستی سازمان باشد، نه صندوق. که بعدا هم تامین اجتماعی، عنوانش به سازمان تغییر پیدا کرد. ضمنا اینجا، قصد دفاع ازآقای خسروی وغیره… نیست،بلکه دفاع ازحق سازمان ونظرات مدیریتی -کارشناسی همه ی علاقمندان به تامین اجتماعی است.و…

  4. اشراقی گفت:

    جناب آقای حبیب مرادی
    با سلام و احترام

    شما واضح و روشن صحبت کرده اید و من با این نظرات شفاف کاملا موافق هستم.
    تکرار من فقط بر استاندارد کردن تعاریف و مفاهیم است که به اشتراک برسیم.
    ما در آستانه تحول اجتماعی اقتصادی علمی و صنعتی هستیم و نیاز به توسعه سازمان داریم.
    اینجانب این قدرت و توانایی را در تمامی اجزا میبینم.
    با تشکر از حسن ظن شما

  5. اکبر بیرانوند گفت:

    باسلام وخسته نباشید ضمن تشکراز ارائه مقالات استاد گرام جناب آقای خسروی ونظرات ارزشمند آقایان مرادی واشراقی /بنده بانظرات همکاران محترم کاملا موافق هستم ومیشود گفت درعمق این نوشتارمطالبات بحق جامعه تامین اجتماعی نهفته است وبه قول شاعر: جانا سخن از زبان ما می گویی /امید است در عمل مورد توجه مسئولین ومدیران ارشد نظام قرار گیرد اینشالله

  6. حجت رضایی ارجمند گفت:

    آقای خسروی؛ مطلب شما کاملا کارشناسی شده بود. سپاسگزارم

  7. ریحانه گفت:

    استادگرامی جناب آقای هدایت خسروی
    حرفها وگفته هایتان کاملا علمی- تاریخی ،روشنفکرانه وحساب شده می باشند،وحقیقتا این نظرات دلسوزانه و،واقع بینانه ی شما، درتاریخ تامین اجتماعی ماندگار وفراموش ناشدنی هستند. ولیکن ای کاش کسانی که« درگذشته »بر مسندهای مدیریتی ارشدسازمان تکیه زده بودند،مثل حضرتعالی می اندشیدند وعمل می کردند.آنوقت تامین اجتماعی می توانست امروز به جایگاه حقیقی و،واقعی اش برسد.

پاسخ دادن به حبیب مرادی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *